- Talambuhay
- Kapanganakan at pamilya
- Mga Pag-aaral
- Bumalik sa kanyang lupain
- Simula ng kanyang karera sa panitikan
- Pagtanggi ng kapital ng bansa
- Bumalik sa probinsya
- Iba pang mga paggawa
- Mga problemang pang-ekonomiya
- Propesyonal na pagsulong
- Ang kanyang pinakamahusay na trabaho
- Mga nakaraang taon at kamatayan
- Estilo
- Pag-play
- Maikling paglalarawan ng ilan sa kanyang mga gawa
- Si Simon ang salamangkero
- Fragment
- Mga prutas ng aking lupain
- Fragment
- Ang Marchioness ng Yolombó
- Fragment
- Fragment of
- Fragment of
- Mga Parirala
- Mga Sanggunian
Si Tomás Carrasquilla Naranjo (1858-1940) ay isang manunulat na taga-Colombia, nobela at mananalaysay na ang trabaho ay nakatuon sa kasaysayan at kultura ng kanyang katutubong Antioquia. Ang panitikan na binuo ng may-akda na ito ay nailalarawan sa pamamagitan ng pagiging kaugalian sa mga tuntunin ng nilalaman at modernista na may kaugnayan sa aesthetics.
Ang akda ni Carrasquilla ay nakatayo sa pagiging mapanimdim, kritikal at analytical. Gumamit ang manunulat ng isang wikang kulto at ekspresyon kung saan iniiwasan niya ang labis na paggamit ng retorika at iba pang aparato ng pampanitikan upang pagandahin ang teksto. Sa kanyang mga gawa, maliwanag ang mga salitang tipikal ng mga bayan at lalawigan ng Colombia.

Tomás Carrasquilla. Pinagmulan: Benjamín de la Calle, sa pamamagitan ng Wikimedia Commons
Ang pinakamahusay na kilalang mga pamagat ng Tomás Carrasquilla Naranjo ay si Simon ang Magician, sa kanang kamay ng Diyos ang ama, si Dimitas Arias, Mga Pamilya, Ang riple at ang Marchioness ni Yolombó. Inilaan ng may-akda ang buong buhay niya sa pagsulat at sa loob nito ay ipinakita niya ang kanyang simple, tapat, mabait, patas at magalang na pagkatao.
Talambuhay
Kapanganakan at pamilya
Si Tomás Carrasquilla Naranjo ay ipinanganak noong Enero 21, 1850 sa bayan ng Santo Domingo sa Antioquia, kung saan siya nagmula sa isang kultura ng pamilya na may magandang posisyon sa ekonomiya. Ang kanyang ama ay isang inhinyero ng pagmimina na nagngangalang Raúl Carrasquilla Isaza at ang kanyang ina ay si Ecilda Naranjo Moreno, na naimpluwensyahan ang lasa ni Tomás para sa panitikan.
Mga Pag-aaral

Shield ng University of Antioquia, kung saan nag-aral si Tomás Carrasquilla, bagaman hindi siya makapagtapos. Pinagmulan: Horacio Rodríguez. , sa pamamagitan ng Wikimedia Commons
Ang pagkabata ni Carrasquilla at mga unang taon ng edukasyon ay ginugol sa kanyang bayan. Nag-aral siya sa pangunahing paaralan sa Santo Domingo at sa parehong oras natutunan ang literatura kasama ang kanyang ina. Noong 1866 nagpunta siya sa Medellín upang makatapos ng high school at pumasok sa Unibersidad ng Antioquia, ngunit dahil sa digmaang sibil ay hindi niya nakumpleto ang kanyang pagsasanay.
Bumalik sa kanyang lupain
Sa pagsasara ng Unibersidad ng Medellín noong 1877, ang batang Carrasquilla ay bumalik sa Antioquia. Doon ay inilaan niya ang kanyang sarili na magtrabaho bilang isang sekretarya at opisyal ng publiko at nagtrabaho din sa lugar ng pag-aayos.
Sa oras na iyon, namuhunan din si Tomás ng oras sa pagbabasa at pagbuo ng ilang mga sulatin. Ganito ang kanyang dedikasyon at pagnanasa sa panitikan na sa kumpanya ng ilang mga kaibigan itinatag niya ang pampublikong aklatan sa kanyang katutubong Santo Domingo.
Simula ng kanyang karera sa panitikan
Si Tomás Carrasquilla ay gumawa ng kanyang unang mga hakbang bilang isang manunulat noong 1888 nang si Carlos Restrepo - hinaharap na pangulo ng bansang Colombian - inanyayahan siyang maging bahagi ng El Casino Literario. Pagkalipas ng dalawang taon, ang kanyang akdang si Simon the Magician ay nai-publish sa isang koleksyon ng nabanggit na samahang pampanitikan.
Marami sa mga miyembro ng El Casino ang nagpapanatili na walang mga elemento upang magsulat ng mga nobela sa mga lalawigan, kabilang ang Antioquia. Para sa ganoong puna, sumunod si Carrasquilla sa gawain ng pagpapakita ng salungat sa paglalathala ng Frutos de mi tierra noong 1896.
Ang nabanggit na gawa ay nakitungo sa mga ugnayan ng pamilya at mga salungatan na nagmula sa mga pag-aaway at inggit. Pinamamahalaan ni Carrasquilla gamit ang liham na ito upang tanggalin ang mga komento laban sa lalawigan at i-claim ang pangalan ng kanyang mahal na Antioquia.
Pagtanggi ng kapital ng bansa
Ang tagumpay at magandang pagtanggap sa Frutos de mi tierra ay nagdala sa kanya sa Bogotá sa kauna-unahang pagkakataon. Doon ay natanggap ng maayos ang nobela at naibenta ng 45 sentimo; ang manunulat ay nauugnay sa mga intelektwal ng oras tulad ng José Asunción Silva at Baldomero Sanín Cano. Si Carrasquilla ay hindi umaangkop sa dinamismo ng lungsod, kaya bumalik siya sa kanyang bayan.
Bumalik sa probinsya
Ang may-akda ay nanirahan muli sa Antioquia, kung saan madalas siyang gumawa ng mga paglalakbay sa Medellín at iba pang mga lugar kung saan siya ay malapit na nauugnay sa mga idiosyncrasies ng mga bayan. Sa oras na iyon, si Carrasquilla ay nahulog mula sa isang kabayo at nagpatirapa sa loob ng dalawang buwan. Nagawa niyang mabawi at pumunta sa Santo Domingo, kung saan siya ay may sakit sa lalamunan.
Iba pang mga paggawa
Si Carrasquilla ay kailangang gumugol ng oras sa kanyang bahay sa Santo Domingo dahil sa isang namamagang lalamunan, ngunit hindi siya nag-aksaya ng oras at kinuha ang pagkakataon na sumulat. Kaya noong 1897 nakabuo siya ng maraming mga gawa: Dimitas Arias, Blanca at En la na kanang kamay ng ama ng Diyos.

Simbahan ng Santo Domingo, bayan ng kapanganakan ng Tomás Carrasquilla. Pinagmulan: XalD, sa pamamagitan ng Wikimedia Commons
Sa kasunod na anim na taon, lubos na nadagdagan ng manunulat ang kanyang paggawa ng panitikan, kung saan idinagdag niya ang mga sumusunod na gawa: San Antoñito, El anima sola, Salve regina at El padre Casafús.
Mga problemang pang-ekonomiya
Ang ekonomiya ni Tomás Carrasquilla ay tumanggi noong 1904 matapos ang pagbagsak ng Banco Popular de Medellín. Upang mabuhay, nagtatrabaho siya bilang isang opisyal ng administratibo sa mga minahan ng San Andrés mula 1906 hanggang 1909. Pagkatapos ay bumalik siya sa Medellín at itinalaga ang kanyang sarili sa pagdalo sa mga pagpupulong sa panitikan.
Propesyonal na pagsulong
Noong 1910 ipinagpatuloy ng intelektuwal ang kanyang propesyonal na karera. Sa petsang iyon ay inilabas niya ang nobelang Grandeza, na kinasihan ng pang-araw-araw na buhay ng Medellín. Pagkalipas ng apat na taon, nagsimulang magtrabaho si Carrasquilla para sa pahayagan na El Espectador at hindi nagtagal pagkatapos na siya ay manirahan sa Bogotá upang magtrabaho sa Public Works.
Noong 1915, nasisiyahan ang mga taga-Bogota sa kanyang mga sinulat dahil sa pagpapalawak ng El Espectador. Matapos mabuhay ng limang taon sa kabisera ng Colombia, bumalik ang manunulat sa Medellín. Bumalik siya sa buhay pangkultura at patuloy na pinalawak ang kanyang akdang pampanitikan; sa oras na iyon ay sumulat si Ligia Cruz.
Ang kanyang pinakamahusay na trabaho
Ang akda ay aktibo noong 1920s. Sa mga taong iyon ay isinulat niya ang nobelang La Marquesa de Yolombó, isang kwento tungkol sa mga klase sa lipunan at muling pagtatayo ng mga bayan. Nai-publish ito noong 1928 at itinuturing ng mga kritiko bilang kanyang pinakamahusay na gawain, kapwa para sa nilalaman nito at para sa pagiging totoo nito.
Mga nakaraang taon at kamatayan
Ginugol ni Carrasquilla ang huling dalawang dekada ng kanyang buhay na nakatuon sa pagsusulat. Bagaman ang kanyang kalusugan ay nagsimulang lumala dahil sa isang pagkalumpo na pumipigil sa kanya mula sa pag-fending para sa kanyang sarili, ang akda ay hindi tumigil sa paggawa. Upang makamit ang kanyang layunin, gumamit siya ng mga katulong kung kanino niya idinikta ang nilalaman ng kanyang mga gawa, ang mga sumusunod ay nakatayo sa mga ito: Rogelio at Ago Times.
Namatay si Tomás Carrasquilla noong Disyembre 19, 1940 sa Medellín dahil sa gangrene.
Estilo
Ang estilo ng pampanitikan ng Tomás Carrasquilla Naranjo ay nailalarawan sa pamamagitan ng paggamit ng isang simple at nagpapahayag na wika, maraming beses na na-load ng mga tanyag na salita ng oras. Ang kanyang gawain ay may tradisyonal, modernista at makatotohanang mga tampok. Ang tema ng kanyang mga teksto ay panlipunan, pangkultura at pangkasaysayan, na may isang minarkahang pagkakaroon ng kalikasan.
Pag-play
Maikling paglalarawan ng ilan sa kanyang mga gawa
Si Simon ang salamangkero
Ito ang unang publikasyon ng manunulat na Colombian na ito. Sa loob nito, gumawa siya ng isang paglisan sa nakaraan at sa mga taon ng pagkabata, pagkakaroon ng ilang mga tampok na autobiograpiya. Ang kwento ay isinalaysay sa unang tao ni Toñito, na ang kalaban. Sinasalamin ni Carrasquilla sa akda ang mga paniniwala at pamahiin ng oras sa isang ironic na paraan.
Fragment
Mga prutas ng aking lupain
Ito ay isang nobela ni Carrasquilla na isinilang dahil sa mga talakayan sa El Casino Literario, kung saan naniniwala ang ilang mga kasapi na ang mga nobela ay hindi ginawa sa mga lalawigan. Sa gawaing ito, ipinakita ng may-akda na ang mga taga-Colombia ay may mga kuwentong isasaysay. Sa una, ang manunulat ay may pamagat na Jamones y Solomillos.
Si Tomás Carrasquilla ay namamahala sa pagsasapubliko ng dalawang kwentong panlalawigan. Ang una ay tungkol sa pamilyang Alzate at sa pag-unlad ng ekonomiya nito, habang ang pangalawa ay tungkol sa pag-ibig na nadama ni Martín Galán para sa isang batang babae na nagngangalang Pepa Escandón. Ang mga ito ay mga kwento ng inggit, heartbreak, panlilinlang at masasamang loob.
Fragment
Ang Marchioness ng Yolombó
Ito ay isa sa mga pinakatanyag na nobela ni Tomás Carrasquilla Naranjo, na mayroong nilalaman sa kasaysayan. Ang gawain ay inspirasyon ng muling pagtatatag ng bayan ng Yolombó sa Antioquia. Ang manunulat ay namamahala sa paglalarawan ng katotohanan sa pamamagitan ng tumpak at kritikal na wika.
Ang may-akda ng Colombian ay gumawa ng isang detalyadong paglalarawan ng mga klase sa lipunan na nanaig sa Yolombó sa pagtatapos ng ika-18 siglo. Ito ay isang nobela ng pagbabago at pananaw sa mga tao. Binigyang diin ni Carrasquilla ang tradisyonal, relihiyon at kultura.
Fragment
Fragment of
Sa nakaraang talata ng kwento na Dimitas Arias de Carrasquilla Naranjo makikita mo ang paggamit ng isang kolokyal na wika, na tipikal ng mga mamamayan ng Colombia noong ika-19 na siglo. Ang paggamit ng mga salitang archaic ay isang diskarte sa kultura at pagiging partikular ng mga rehiyon, na may layunin na pagyamanin at bigyan ang higit na pagiging totoo sa teksto.
Fragment of
Mga Parirala
- "Kung ang lahat ng mga halaga ay kasama sa ginto, ang lahat ng mga birtud ay kasama sa pagiging simple."
- "Ang pagiging isang clown o isang komisyonado ay palaging parang magagaling na kalakalan sa akin; ngunit mula sa araw na iyon sinabi ko sa aking sarili: Ano ang isang clown o anumang bagay! Bilang isang mangkukulam ay wala! "
- "Tulad ng sinabi ko sa iyo! At ang bawat isa na deboto ng Our Lady of Mercedes, kahit na siya ang pinaka-nakalimutan na makasalanan, ay magkakaroon ng isang banal na kamatayan: sapagkat ang Banal na Ginang ay hindi lamang muling nagbabalik sa mga bihag ng mga infidel, ngunit pinaluha din ang mga kaluluwa na mayroon na ang demonyo sa kanyang mga kalat. ".
- "Ang aking mga magulang ay nasa pagitan ng mahirap at mayaman, sa pagitan ng mga magsasaka at panginoon at mas malinis kaysa sa hari ng Espanya, ayon sa aking apat na mga lola. Lahat sila ay mga taong patriyarkal, natatakot sa Diyos at napakahusay na kapit-bahay ”.
- "Ang mga itaas at sibilisado na klase ay higit o pareho sa pareho sa lahat ng mga lupain ng chickpea. Hindi nila, samakatuwid, ang bumubuo ng kaugalian na katangian ng isang partikular na bansa o rehiyon. Ang exponent na iyon ay matatagpuan sa gitna ng klase, kung hindi sa mga tao ”.
- "Pagdating sa pagsasalamin sa isang nobela ang karakter, ang likas na katangian ng isang partikular na tao o rehiyon, ang nakasulat na diyalogo ay dapat na mahigpit na ayusin ang pasalitang diyalogo, muling gawin ito hangga't maaari …".
- "Ang manunulat ay may maraming pagkakataon kapag siya ay nagsasalaysay, upang ipakita ang kasanayang pang-gramatika at syntactic, nang hindi kinakailangang 'gulo sa' mga diyalogo 'na diyalogo. At ang sinumang nakakamit ng isang kumikitang paghalo ng dalawang sangkap na ito, ang pagpapalit ng pangkaraniwang pagpapahayag ng mga character, na may kadalisayan ng pagkagumon ng may-akda, nakakamit ang isang pinaka-kasiya-siyang tagumpay sa mga tuntunin ng lakas at iba't-ibang ”.
- "Ang paninda na ito na may dayuhang pangalan ng tatak ay hindi maaaring mag-ugat sa Colombia." (Kaugnay ng mga pampanitikan na alon sa panitikan).
Mga Sanggunian
- Tomás Carrasquillo Naranjo. (2017). Colombia: Banrepcultural. Nabawi mula sa: encyclopedia.banrepcultural.org.
- Tamaro, E. (2019). Tomás Carrasquilla. (N / a): Talambuhay at Buhay. Nabawi mula sa: biografiasyvidas.com.
- Tomás Carrasquilla. (2019). Spain: Wikipedia. Nabawi mula sa: es.wikipedia.org.
- Grajales, D. (2014). Tomás Carrasquilla, naglalarawan sa Antioquia. Colombia: El Mundo.com. Nabawi mula sa: historico.elmundo.com.
- Tomás Carrasquilla. (S. f.) Cuba: Ecu Red. Nabawi mula sa: ecured.cu.
