- Mga katangian ng extrapyramidal syndrome
- Sintomas
- Amimia
- Static na ugali
- Mga gulo sa Gait
- Pagkawala ng postural reflexes
- Mga kaguluhan sa wika
- Pagsusulat ng mga pagbabago
- Mga Sanhi
- Mga paggamot
- Mga Sanggunian
Ang extrapyramidal syndrome ay isang makina ng sindrom na sanhi ng pinsala o pagkabulok ng basal ganglia ng utak at ang paraan ng pagkakaugnay nito. Partikular, ang rehiyon ng utak na nasira sa sindrom na ito ay ang path ng extrapyramidal. Ang landas na ito ay may pananagutan para sa pagganap ng mga pag-andar tulad ng pagpapanatili ng pustura at balanse, pagkontrol sa mga paggalaw ng hindi sinasadya, at pagkontrol sa tono ng kalamnan.
Sa kahulugan na ito, ang pangunahing sintomas ng extrapyramidal syndrome ay amymia, static attitude, tiyak na paglalakad, kakulangan ng mga postural reflexes, mga pagbabago sa wika at mga pagbabago sa pagsulat.

Ang kondisyong ito ay nangyayari lalo na sa pamamagitan ng dalawang sanhi: trauma ng ulo sa mga tukoy na rehiyon ng utak at masamang reaksyon sa mga gamot na antipsychotic.
Mga katangian ng extrapyramidal syndrome
Ang extrapyramidal syndrome ay isang pagbabago na nagmula dahil sa pinsala sa system na responsable para sa awtomatikong pagkontrol sa tono ng kalamnan at mga paggalaw na sinasamahan ng kusang paggalaw.
Ang sistemang ito ay kilala bilang extrapyramidal at binubuo ng isang neural network na nagsasangkot sa parehong mga rehiyon ng gitnang sistema ng nerbiyos at mga istruktura ng sistema ng motor.
Ang Extrapyramidal syndrome ay nauunawaan bilang isang hanay ng mga palatandaan at sintomas na nagpapakita ng pinsala sa sistema ng extrapyramidal. Bilang isang resulta ng kundisyong ito, ang tao ay maaaring makaranas ng mataas na kahinaan sa mga proseso ng kanilang paggalaw. Gayundin, maaari silang magkaroon ng paninigas ng kalamnan, panginginig o kusang-loob na kawalan ng pakiramdam.
Sa kabilang banda, ang extrapyramidal syndrome ay maaari ring makaapekto sa pag-andar ng ocular, protrusion ng dila, produksyon ng laway, kontrol ng mga tampok ng facial at tonic contraction.
Sa wakas, ang pagbabagong ito ay maaari ring mag-udyok sa hitsura ng mga sikolohikal na sintomas tulad ng hindi mapakali o pamamahinga at ang pagkasira ng mga pag-andar ng cognitive.
Sintomas
Ang mga sintomas ng extrapyramidal syndrome ay karaniwang motor. Sa katunayan, ang kondisyong ito ay may posibilidad na ipakita ang dalawang pangunahing pagpapakita: hypertonia at hypokinesia.
Ang hypertonia ay tumutukoy sa isang pinalaking pagtaas sa pag-igting ng kalamnan, habang ang hypokinesia ay nagreresulta sa isang kilalang pagbaba sa bilis ng kusang paggalaw at ang limitasyon ng kanilang paglawak.
Sa kahulugan na ito, ang extrapyramidal syndrome ay nagdudulot ng pagbawas sa kapasidad ng paggalaw at isang pagtaas ng pag-igting ng kalamnan sa katawan, lalo na sa mga paa't kamay.
Gayunpaman, ang dalawang pangunahing pagpapakita na ito ay karaniwang nagbibigay ng pagtaas sa iba pang mga uri ng mga sintomas, sa gayon ay bumubuo ng isang mas magkakaiba-iba na symptomatology ng patolohiya. Ang pangunahing sintomas na karaniwang gumagawa ng extrapyramidal syndrome ay:
Amimia
Karaniwan para sa mga taong may extrapyramidal syndrome na bumuo ng isang kapansin-pansin na blangkong expression sa kanilang mukha.
Ang maliit na kalamnan ng mukha ay lumilitaw na mas mahigpit kaysa sa normal, upang ang indibidwal ay hindi maipahayag ang kanilang mga pakiramdam sa pamamagitan ng mukha.
Sa katunayan, maraming mga may-akda ang nagkomento na ang isa sa mga pangunahing palatandaan ng extrapyramidal syndrome ay ang "mukha ng isang poker player" o ang "mukha ng isang maskara" ng mga pasyente.
Static na ugali
Ang isa pang tipikal na pagpapakita ng extrapyramidal syndrome ay namamalagi sa pangkalahatang pag-iisa ng katawan ng tao.
Karaniwan para sa mga paksa na may ganitong uri ng kondisyon upang ipakita ang parehong puno ng kahoy at ang ulo na may mas advanced na pustura kaysa sa normal. Gayundin, ang mga braso ay karaniwang malapit sa katawan at ang mga siko, pulso at daliri ay karaniwang nabaluktot.
Mga gulo sa Gait
Ang katigasan ng kalamnan at nabawasan ang kadaliang kumilos ay madalas na may direktang epekto sa paglalakad sa mga taong may extrapyramidal syndrome.
Ang mga paksa na may kondisyong ito ay nagsisimula mula sa static na pustura na tinalakay sa itaas. Kapag nagsimula silang maglakad, karaniwang nagsisimula sila sa paggawa ng maliliit na hakbang.
Sa pangkalahatan, ang extrapyramidal syndrome ay nagdudulot ng isang pasulong na nakahilig na gait, na parang naghahanap ng sentro ng grabidad. Tulad ng pagbuo ng gait, ang lakad ay nagiging mas malinaw sa pamamagitan ng maliliit na mga hakbang.
Gayundin, ang mga taong may sindrom na ito ay madalas na nahihirapan na mapanatili ang kanilang gait (pista) at hindi karaniwang gumagalaw ang kanilang mga sandata habang naglalakad.
Bilang isang pangwakas na resulta, ang isang mataas na pasilidad ay nakuha upang mawala ang balanse at magdusa ng madalas na pagbagsak.
Pagkawala ng postural reflexes
Ang mga taong may extrapyramidal syndrome ay walang mga paggalaw sa pagtatanggol at awtomatikong mga kasukasuan ng motor.
Ang katotohanang ito ay nangangahulugan na kung sila ay itinulak, awtomatikong nahuhulog sila, nang walang pagkakataon na gumawa ng mga pagbabago sa motor na maaaring maiwasan ang pagkawala ng balanse.
Gayundin, halimbawa, kung ang isang tao na may extrapyramidal syndrome ay sinabihan na ang upuan ay aalisin tulad ng pag-upo nila, hindi sila magkakaroon ng sapat na mga mekanismo upang makagambala sa pag-uugali sa pag-upo at mahuhulog sila sa sahig.
Mga kaguluhan sa wika
Sa ilang mga kaso, ang mga sintomas ng pagsasalita ay maaaring maging kapansin-pansin sa sakit na ito. Sa pangkalahatan, ang pagsasalita ay karaniwang mahina, walang pagbabago ang tono at walang modyul. Gayundin, ang mga paksang may extrapyramidal syndrome ay nahihirapan pagdating sa pagpapahayag ng kanilang kalooban o emosyon sa pamamagitan ng pagsasalita.
Pagsusulat ng mga pagbabago
Sa wakas, ang mga karamdaman sa paggalaw na pangkaraniwang ng extrapyramidal syndrome ay negatibong nakakaapekto sa pagsulat. Karaniwan itong hindi regular at may maliliit na titik.
Mga Sanhi
Ang Extrapyramidal syndrome ay isang kondisyon na sanhi ng pinsala sa extrapyramidal system. Iyon ay, sa mga landas ng polysynaptic nerve na kasama ang basal ganglia at ang subcortical nuclei.
Ang mga pinsala na ito ay karaniwang sanhi ng dalawang pangunahing mga kadahilanan: direktang trauma sa alinman sa mga rehiyon ng utak na sanhi ng pinsala nito, o ang masamang reaksyon sa mga gamot na antipsychotic dahil sa pag-iregular ng dopamine (isang sangkap na lubos na kasangkot sa mga proseso ng paggalaw).
Mga paggamot
Ang Extrapyramidal syndrome ay isang kondisyon na nangangailangan ng paggamot sa parmasyutiko sa pamamagitan ng pangangasiwa ng anticholinergic at / o mga dopoaminergic na gamot.
Ang Photherapyotherapy ay isang therapeutic tool na napaka kapaki-pakinabang lalo na sa mga taong nagpakita ng katigasan at pagbaluktot na mga kontrata.
Gayundin, mahalaga na mapanatili ang tao, hangga't maaari, ang pinakamataas na antas ng kalayaan at pag-andar na posible.
Mga Sanggunian
- Alexander GE. Mga basal gangliathalamocortical circuit: ang kanilang papel sa kontrol ng mga paggalaw. J Clin Neurophysiol 1994; 11: 420-431. 24.
- Bhatia KP, Marsden CD. Ang pag-uugali at motor na kahihinatnan ng focal lesyon ng basal ganglia sa tao. Utak 1994; 117: 859-876.
- Wilson SAK. Ang lumang sistema ng motor at ang bago. Arch Neurol Psychiatry 1924; 11: 385. 3.
- Fulton JF, Kennard MA. Isang pag-aaral ng flaccid at spastic paralyzes na ginawa ng mga sugat ng cerebral cortex sa mga primata. Assoc Res Nerv Ment Dis Proc 1934; 13: 158.
